Ne isterlerse giyiyorlar

Kıyafet sorununu daha az yaşıyor kadınlar. Öncelikle sürekli bir ceket, kravat sorunu yok. Çok sıkı kıyafet yönetmeliği uygulayan birkaç banka dışında, çalışan kadınlar neredeyse serbest kıyafetle işe gidebiliyorlar.

Hizmet ediliyorlar

Evinde karısına bir bardak su götürmeyen erkekler bile, işyerinde "bazen" centilmen olmak zorunda kalıyorlar. Bir toplantı odasında sandalye sayısı eksikse kim gider yenisini getirir? Erkek çalışanlar. Bir doküman bir yere yetiştirilecekse kim koşturur? Erkekler. Peki, olağanüstü fazla çalışma gereken durumlarda, sabahlamalarda kimler daha çok kalır? Yine erkekler.

Daha kolay izin alıyorlar

"Eşim izin vermiyor" ve "Çocuğumun ihtiyacı var", sadece kadınların dilinde izin isteğine dönüşebilir. Bunları öne sürüp de izin kopartan kaç erkek duydunuz? Gece ateşlenen çocuğun hem annesi, hem babası çalışıyorsa, annenin izin alması meşrudur. Kadınlar veli toplantılarına daha rahat gider. Geç saatlerde bitecek şirket yemeğine katılmak istemezlerse de "eşi istemez", yine meşru olur bu ortadan kaybolma.

Erkekler ağlamaz ama kadınlar belki

Sinirleri bozulduğu için bir erkek personelin ağladığına çok az şahit olursunuz. Ama kadınların gözyaşı akıtma ve bunu açıklamama lüksü vardır.

Daha çok tercih ediliyorlar...

Medeniyet kurallarına aykırı da olsa bazı iş alanlarında -meslek gerektirmese bile- kadın adaylar aranıyor. Özellikle müşteri ilişkilerinin güçlü olması gereken işlerde, örneğin otelcilik, bankacılık, reklâmcılık ve mağazacılıkta kadın çalışan oranı daha yüksek.

İş yaşamının birçok yerinde kadın-erkek eşitsizliğinden bahsederken, yukarıdakiler gibi eşitsizliğin tersine döndüğü durumları da düşünmek gerek.